Wskaźniki

Średnia cena zamknięcia z ostatnich N świec, rysowana jako jedna linia nad świecami. Wygładza szum między świecami, dzięki czemu łatwiej zobaczyć kierunek ceny.

Dodaj ostatnie N zamknięć i podziel przez N. Każda świeca w oknie liczy się tak samo, a najstarsza wypada, gdy pojawia się nowa.

• Rosnąca linia z ceną powyżej niej jest odczytywana jako trend wzrostowy, a opadająca linia z ceną poniżej jako trend spadkowy.
• Dłuższy okres bardziej wygładza linię i zwiększa jej opóźnienie.
• Przecięcie linii przez cenę lub szybkiej linii przez wolną to zwykle sygnał, na który warto zwrócić uwagę.

Średnia krocząca, która nadaje większą wagę ostatnim świecom, dzięki czemu szybciej zmienia kierunek niż prosta średnia o tej samej długości.

Każda nowa wartość to udział ostatniego zamknięcia plus reszta z poprzedniej wartości. Udział wynosi 2 / (N + 1), więc krótka długość reaguje szybciej.

• Reaguje wcześniej niż prosta średnia, przy czym na rynku bocznym daje więcej fałszywych zwrotów.
• Często używana jako dynamiczne wsparcie lub opór w trendzie.
• Dwie o różnych długościach odczytuje się przez ich przecięcie.

Wygładzona średnia krocząca: wolna linia, która podąża za trendem i ignoruje większość krótkich wahań.

Każda nowa wartość to poprzednia wartość przesunięta o 1 / N jej odległości od ostatniego zamknięcia. Pamięć starych świec zanika powoli, więc linia jest spokojniejsza niż EMA o tej samej długości.

• Używaj jej tam, gdzie potrzebna jest spokojna linia, z dala od szumu.
• Cena daleko od linii pokazuje rozciągnięty ruch, powrót ceny do niej to korekta.
• Reaguje wolniej niż EMA o tej samej długości.

Linia podążająca za ceną, która zmienia stronę, gdy zmienia się trend. W trendzie wzrostowym znajduje się poniżej ceny, a w spadkowym powyżej.

Linia jest umieszczana w odległości wielokrotności Average True Range od środka każdej świecy i porusza się tylko w kierunku trendu. Zmienia stronę, gdy zamknięcie ją przecina.

• Zielona poniżej ceny: trend wzrostowy. Czerwona powyżej ceny: trend spadkowy.
• Zmiana koloru oznacza zmianę trendu, często po tym, jak ruch już się rozpoczął.
• Najlepiej działa w trendach. Na rynku bocznym często zmienia stronę.

Zestaw pięciu linii i zacieniona chmura, które w jednym widoku pokazują kierunek trendu, momentum oraz strefy wsparcia i oporu.

Linia konwersji i linia bazowa to środki najwyższego maksimum i najniższego minimum z 9 i 26 świec. Dwie krawędzie chmury są przesunięte o 26 świec do przodu, a lagging span to zamknięcie przesunięte o 26 świec wstecz.

• Cena powyżej chmury jest odczytywana jako byczo, poniżej jako niedźwiedzio, a wewnątrz jako niejasno.
• Przecięcie linii konwersji z linią bazową jest sygnałem krótkoterminowym.
• Grubsza chmura oznacza, że dwie linie wyprzedzające są od siebie bardziej oddalone.

Opracowany przez japońskiego dziennikarza Goichiego Hosodę, który pisał jako Ichimoku Sanjin, i przedstawiony publicznie pod koniec lat 60. XX wieku.

Goichi Hosoda, koniec lat 60.

Kropki podążające za ceną: poniżej świec w trendzie wzrostowym i powyżej nich w trendzie spadkowym. Każda kropka to możliwy poziom stop, który podąża za ruchem.

Kropka przesuwa się w stronę ceny o krok, który rośnie przy każdym nowym ekstremum, aż do limitu. Gdy cena dotknie kropki, wskaźnik się odwraca i zaczyna po drugiej stronie.

• Kropki poniżej ceny: trend wzrostowy. Kropki powyżej: trend spadkowy.
• Przeskok na drugą stronę oznacza odwrócenie kroczącego stopu.
• Na rynkach bocznych przeskakuje często i daje wiele fałszywych sygnałów.

Opublikowany w jego książce New Concepts in Technical Trading Systems (1978), wraz z RSI, ATR i systemem Directional Movement.

J. Welles Wilder Jr., 1978

Pojedyncza linia mierząca siłę trendu, niezależnie od jego kierunku. Wysoka wartość oznacza silny trend, niska rynek bez trendu.

Porównuje, o ile cena rośnie, a o ile spada w danym okresie, bierze różnicę między nimi jako udział w całości i ją wygładza.

• Poniżej około 20 zwykle oznacza słaby trend lub konsolidację, powyżej 25 trend.
• Rosnący ADX oznacza, że trend się wzmacnia, spadający, że słabnie.
• Nie mówi nic o kierunku. Odczytuj go razem z ceną lub liniami DMI.

Wprowadzony w New Concepts in Technical Trading Systems (1978).

J. Welles Wilder Jr., 1978

Trzy linie: +DI pokazuje siłę ruchów wzrostowych, -DI siłę ruchów spadkowych, a ADX siłę trendu.

Ruch każdej świecy poza maksimum lub minimum poprzedniej świecy jest mierzony, wygładzany w okresie i zestawiany ze średnim prawdziwym zakresem (ATR), dając +DI i -DI.

• Gdy +DI jest powyżej -DI, sprzyja to kupującym; gdy -DI jest powyżej +DI, sprzyja to sprzedającym.
• Przecięcie tych dwóch linii to klasyczny sygnał, silniejszy, gdy ADX rośnie.
• Niski ADX sprawia, że przecięcia są mniej wiarygodne.

Directional Movement został opublikowany w New Concepts in Technical Trading Systems (1978).

J. Welles Wilder Jr., 1978

Średnia krocząca zbudowana tak, by ściśle podążać za ceną bez zwykłego opóźnienia, dzięki czemu jej krzywa jest gładka i wcześnie zawraca.

Liczy średnią ważoną z połowy długości, odejmuje średnią ważoną z pełnej długości i wygładza wynik średnią ważoną z pierwiastka kwadratowego długości.

• Nachylenie pokazuje kierunek: rosnące oznacza wzrost, spadające spadek.
• Zmiana nachylenia jest odczytywana jako wczesny sygnał zwrotu.
• Szybkie linie zawracają wcześnie i mogą dawać chaotyczne sygnały w konsolidacji.

Opracowana przez australijskiego tradera Alana Hulla i opublikowana w 2005 roku.

Alan Hull, 2005

Poziome poziomy obliczane z cen poprzedniego okresu: centralny pivot z otaczającymi go liniami wsparcia i oporu.

Pivot to średnia z najwyższej, najniższej i zamknięcia poprzedniego okresu. Wsparcia i opory są umieszczane w odległościach od niego, w oparciu o zakres tamtego okresu.

• Cena powyżej pivota sugeruje nastawienie wzrostowe, poniżej niedźwiedzie.
• Poziomy są obserwowane jako miejsca, w których cena może się zatrzymać lub zawrócić.
• Poziomy obliczone z zakończonego poprzedniego okresu pozostają stałe w trakcie bieżącego okresu.

Jedna linia łącząca cztery średnie kroczące o różnych długościach w jedną wygładzoną linię trendu.

Jest to średnia z czterech prostych średnich kroczących, od krótkiej do długiej, dlatego reaguje mniej niż najkrótsza i bardziej niż najdłuższa.

• Cena powyżej linii jest odczytywana jako byczo, poniżej jako niedźwiedzio.
• Przecięcia ceny i linii oznaczają zmianę nastawienia.
• Płaska linia oznacza rynek bez trendu.

Dwie linie: różnica między krótką a długą średnią kroczącą oraz wygładzona kopia tej różnicy. Pokazuje, jak szybko trend się rozchodzi.

Różnica dwóch prostych średnich kroczących jest rysowana jako jedna linia, a średnia krocząca tej różnicy jako druga.

• Odstęp powyżej zera oznacza, że krótka średnia jest powyżej długiej.
• Przecięcie dwóch linii odczytuje się jako zmianę dynamiki.
• Rozszerzający się odstęp pokazuje przyspieszający trend.

Średnia krocząca, która w prostej, stopniowej formie przykłada większą wagę do ostatnich świec niż do starych.

Ostatnie zamknięcie ma największą wagę, poprzednie nieco mniejszą i tak dalej, aż do 1 dla najstarszej świecy w oknie.

• Zmienia kierunek wcześniej niż prosta średnia o tej samej długości.
• Położenie ceny względem linii i jej nachylenie odczytuje się tak jak w przypadku każdej średniej.
• Więcej fałszywych zwrotów niż wolniejsze średnie na rynku bocznym.

Szybsza średnia krocząca, która redukuje opóźnienie zwykłej EMA.

Podwaja EMA i odejmuje EMA z tej EMA, co eliminuje większość opóźnienia.

• Przylega do ceny ściślej niż zwykła EMA.
• Typowym sygnałem jest przecięcie ceny lub innej średniej.
• Bardziej czuła, więc więcej fałszywych zwrotów w konsolidacji.

Opisany przez Patricka Mulloya w magazynie Technical Analysis of Stocks and Commodities, styczeń 1994.

Patrick Mulloy, 1994

Jeszcze szybsza średnia krocząca, która podąża za ceną z bardzo małym opóźnieniem.

Łączy trzy EMA: trzykrotność EMA, minus trzykrotność EMA z tej EMA, plus EMA z drugiej z nich.

• Spośród rodziny EMA podąża za ceną najściślej.
• Zmiany nachylenia odczytuje się jako wczesne zwroty.
• Szumi na rynkach bocznych.

Opisany przez Patricka Mulloya w magazynie Technical Analysis of Stocks and Commodities, styczeń 1994.

Patrick Mulloy, 1994

Wygładzona średnia krocząca, której wagi mają kształt krzywej dzwonowej, dzięki czemu jest zarówno gładka, jak i szybko reaguje.

Wagi świec podążają za krzywą Gaussa, której szczyt jest przesuwany w stronę ostatnich świec przez offset, a szerokość jest określana przez sigma.

• Offset bliski 1 sprawia, że jest szybsza, bliski 0 – gładsza.
• Kierunek linii i położenie ceny względem niej odczytuje się tak samo jak dla każdej średniej.
• Dobrze sprawdza się, gdy potrzebna jest gładka linia z niewielkim opóźnieniem.

Stworzona przez Arnaud Legoux i Dimitrios Kouzis-Loukas w 2009 roku.

Arnaud Legoux i Dimitrios Kouzis-Loukas, 2009

Linia podążająca za punktem końcowym prostej dopasowanej do ostatnich N świec.

Na każdej świecy dopasowywana jest linia regresji metodą najmniejszych kwadratów do ostatnich N zamknięć, a wartość w jej prawym końcu jest rysowana na wykresie. Przesunięcie może przesunąć ten punkt.

• Wzrost oznacza kierunek w górę, spadek kierunek w dół.
• Przecięcie linii przez cenę jest traktowane jako zwrot.
• Przy gwałtownych odwróceniach może dojść do przestrzelenia.

Średnia ruchoma, która sama dostosowuje swoją szybkość do rynku: przyspiesza, gdy cena ucieka, i zwalnia, gdy cena jest spokojna.

Każda wartość zbliża się do zamknięcia o udział zależny od tego, jak daleko cena jest od linii, dzięki czemu linia unika fałszywych sygnałów.

• Utrzymywanie się ceny nad linią jest odczytywane jako trend wzrostowy, pod linią jako trend spadkowy.
• W szybkich ruchach lepiej przylega do ceny niż średnia o stałej szybkości.
• Używana jak zwykła średnia, jako wsparcie lub opór.

Stworzona przez analityka rynku Johna R. McGinleya, który przedstawił ją w 1990 roku.

John R. McGinley, 1990

Dwie średnie ruchome na wykresie, krótka i długa. Ich przecięcia wskazują możliwą zmianę trendu.

Rysowane są razem prosta średnia krótka i długa, a w miejscu ich przecięcia pojawia się znacznik.

• Przecięcie krótkiej powyżej długiej: byczo. Poniżej: niedźwiedzio.
• Przecięcia pojawiają się po rozpoczęciu ruchu, więc są opóźnione.
• Wiele kolejnych przecięć oznacza konsolidację w zakresie.

Wiązka średnich ruchomych o rosnącej długości, narysowanych razem jako wstęga.

Jednocześnie rysowanych jest kilka średnich o stopniowo rosnących długościach.

• Ciasna wstęga oznacza konsolidację, rozchodząca się wstęga oznacza trend.
• Linie ułożone od krótkiej do długiej pokazują czysty trend.
• Splątane ze sobą linie pokazują zwrot lub pauzę.

Dwie linie pokazujące, jak niedawno cena wyznaczyła swoje najwyższe maksimum i najniższe minimum w okresie.

Aroon Up to udział okresu, który upłynął od najwyższego maksimum, Aroon Down – to samo dla najniższego minimum, obie na skali od 0 do 100.

• Aroon Up blisko 100 oznacza świeże maksimum, czyli trend wzrostowy.
• Aroon Down blisko 100 oznacza świeże minimum, czyli trend spadkowy.
• Obie niskie i splątane sugerują konsolidację.

Opracowany przez Tushar Chande i wprowadzony w 1995 roku.

Tushar Chande, 1995

Małe strzałki na świecach oznaczające lokalne szczyty i dołki, zwane fraktalami.

Fraktal szczytowy to świeca, której high jest wyższy od high świec po obu stronach, fraktal dołkowy to przeciwieństwo. Domyślnie sprawdzane są dwie świece z każdej strony.

• Fraktale szczytów i dołków odczytywane są jako punkty zwrotne, miejsca, w których cena się odwróciła.
• Często wykorzystywane są do ustawiania stop-lossów lub do obserwacji wybić.
• Fraktal zostaje potwierdzony dopiero po zamknięciu świec po jego prawej stronie.

Opisany przez Billa Williamsa w jego książce Trading Chaos (1995).

Bill Williams, 1995

Dwie linie, VI+ i VI-, mierzące siłę ruchu w górę i w dół.

Porównuje najwyższy kurs każdej świecy z najniższym kursem poprzedniej świecy oraz najniższy kurs z najwyższym kursem poprzedniej, sumuje je w danym okresie i zestawia z prawdziwym zakresem.

• VI+ powyżej VI- sprzyja trendowi wzrostowemu, odwrotność oznacza trend spadkowy.
• Przecięcie tych dwóch linii to klasyczny sygnał.
• Częste przecięcia oznaczają rynek bez wyraźnego trendu.

Przedstawione przez Etienne Botes i Douglas Siepman w magazynie Technical Analysis of Stocks and Commodities, styczeń 2010.

Etienne Botes i Douglas Siepman, 2010

Dwie linie stop, jedna dla pozycji długich i druga dla krótkich, które podążają za ceną w odległości zależnej od jej zmienności.

Najwyższy i najniższy kurs każdej świecy są przesuwane o wielokrotność średniego prawdziwego zakresu (ATR), a ekstremum z tych wartości w długości stopu wyznacza linię.

• Stop dla pozycji długich, leżący pod ceną, rośnie wraz z trendem.
• Stop dla pozycji krótkich, leżący nad ceną, spada wraz z trendem.
• Zamknięcie za linią stop odczytuje się jako zakończenie trendu.

Przedstawione w książce The New Technical Trader (1994).

Tushar Chande i Stanley Kroll, 1994

Linia trailing stopu, która podąża za ceną w odległości zależnej od zmienności i zmienia stronę, gdy cena ją przecina.

Linia jest ustawiana w wielokrotności Average True Range od skrajnego zamknięcia i porusza się tylko zgodnie z trendem. Przecięcie odwraca ją na drugą stronę.

• Poniżej ceny: trend wzrostowy. Powyżej ceny: trend spadkowy.
• Zmiana kierunku jest odczytywana jako zmiana trendu lub wybicie stopu.
• Większy mnożnik daje mniej zmian kierunku i szerszy stop.

Trzy wygładzone linie: szczęka, zęby i wargi, które otwierają się i zamykają jak usta. Gdy są rozsunięte, rynek jest w trendzie, a gdy są splątane, odpoczywa.

Każda linia to wygładzona średnia z punktu środkowego świecy, o innej długości i przesunięta w czasie do przodu: szczęka 13 i 8, zęby 8 i 5, wargi 5 i 3.

• Linie ułożone po kolei i rozsunięte: trend.
• Linie splątane ze sobą: rynek śpi.
• Cena daleko od linii jest odczytywana jako rozciągnięta.

Opisany przez Billa Williamsa w jego książce Trading Chaos (1995).

Bill Williams, 1995

Średnia krocząca, która przyspiesza w trendach i zwalnia w szumie.

Mierzy efektywność ostatniego ruchu, czyli zmianę netto w stosunku do sumy wszystkich zmian, i na tej podstawie wybiera między szybkim a wolnym tempem wygładzania.

• Płaska, gdy rynek jest chaotyczny, dzięki czemu daje mniej fałszywych przecięć.
• Podąża za trendem, gdy cena porusza się czysto.
• Typowe odczyty to nachylenie oraz położenie ceny względem linii.

Przedstawiona przez Perry'ego Kaufmana w jego książce Smarter Trading (1995).

Perry Kaufman, 1995

Linia mediany z pasmem wokół niej, które zmienia kolor wraz z trendem.

Rysowana jest mediana ostatnich cen, a wokół niej umieszczone jest pasmo oparte na Average True Range.

• Kolor linii pokazuje bieżący kierunek.
• Cena poza pasmem jest odczytywana jako rozciągnięty ruch.
• Mediana jest mniej podatna na pojedyncze skoki niż średnia.

Dwie kroczące linie wyjścia, zawieszone od najwyższego najwyższego i najniższego najniższego kursu, kilka jednostek zmienności dalej, jak żyrandol zwisający z sufitu.

Wyjście dla pozycji długich to najwyższy kurs z okresu pomniejszony o wielokrotność średniego prawdziwego zakresu (ATR), a wyjście dla pozycji krótkich to najniższy kurs powiększony o tę samą wartość.

• Wyjście dla pozycji długich rośnie wraz z trendem wzrostowym i nigdy nie spada.
• Zamknięcie poniżej niego odczytuje się jako koniec ruchu.
• Większy mnożnik daje więcej miejsca i mniej wyjść.

Średnia cena z danego okresu, w której każdy moment liczy się tak samo, zaczynana od nowa na początku każdego dnia, tygodnia, miesiąca itd.

Przy każdej świecy uśrednia ceny od początku wybranego okresu, bez uwzględniania wolumenu.

• Cena powyżej linii pokazuje presję kupna w danym okresie, poniżej – sprzedaży.
• Używana jako sprawiedliwa cena dla danego okresu.
• Resetuje się przy każdym nowym okresie.

Prosta linia trendu dopasowana do ostatnich cen, z dwiema równoległymi liniami kanału w równej odległości po obu stronach.

Linia najmniejszych kwadratów jest dopasowywana do ostatnich N świec, a kanał to ta linia przesunięta w górę i w dół o wielokrotność odchylenia standardowego.

• Nachylenie pokazuje trend.
• Cena dotykająca zewnętrznych linii jest odczytywana jako rozciągnięta.
• Kanał jest przerysowywany wraz z napływaniem nowych świec.

Znaczniki na wykresie wskazujące miejsca, w których cena utworzyła lokalne szczyty lub dołki, z liniami łączącymi je z kolejnym punktem.

Świeca jest szczytem pivot, gdy jej maksimum jest najwyższe spośród wybranej liczby świec po lewej i po prawej stronie; w ten sam sposób jest dołkiem pivot, gdy jej minimum jest najniższe.

• Pivoty pokazują, gdzie cena się odwróciła.
• Są potwierdzane z opóźnieniem równym długości prawej strony.
• Często używane do wyznaczania wsparć i oporów oraz rysowania linii trendu.

Pojedyncza linia: średnia cena z części wykresu widocznej na ekranie.

Uśrednia cenę wszystkich widocznych świec i aktualizuje się podczas przewijania lub zmiany skali.

• Pokazuje, gdzie znajduje się środek widocznego zakresu.
• Cena powyżej niej oznacza, że ostatnie świece są w górnej części zakresu.
• Zmienia się wraz z tym, co jest widoczne na ekranie.

Pojedyncza linia pokazująca, czy świeższe są ostatnie szczyty, czy ostatnie dołki, jako różnica dwóch linii Aroon.

Jest to Aroon Up minus Aroon Down, dająca wartość od -100 do 100.

• Powyżej zera: szczyty są świeższe, trend wzrostowy.
• Poniżej zera: dołki są świeższe, trend spadkowy.
• Blisko zera: brak wyraźnego kierunku.

Oparte na wskaźniku Aroon wprowadzonym przez Tushara Chande w 1995.

Tushar Chande, 1995

Linia łącząca główne wahania ceny i pomijająca małe ruchy między nimi.

Nowy odcinek jest rysowany, gdy cena odwraca się o więcej niż wybrany procent od ostatniego ekstremum; ostatni odcinek może się zmieniać, dopóki odwrócenie nie zostanie potwierdzone.

• Ułatwia dostrzeżenie głównych wahań.
• Ostatni odcinek może zostać przerysowany, więc nie traktuj go jako ostatecznego.
• Przydatne do mierzenia wahań i wyszukiwania formacji.

Wyróżnia luki, czyli puste obszary między zamknięciem świecy a otwarciem następnej świecy.

Porównuje otwarcie każdej świecy z poprzednim zamknięciem i zaznacza przestrzeń między nimi. Luki, które cena później przecina, są oznaczane jako wypełnione.

• Luki są obserwowane jako obszary, do których cena może powrócić.
• Wypełniona luka oznacza, że cena przeszła przez nią z powrotem.
• Kryptowaluty handlowane są całą dobę, więc luk jest mniej niż na giełdach akcji.

Zacienia wykres według sesji handlowych, dzięki czemu widać, do której części dnia należy każda świeca.

Przedziały czasowe sesji rynkowych są rysowane jako kolorowe tła na wykresie.

• Pokazuje, jak cena zachowuje się w każdej sesji.
• Przydatne do zauważania, kiedy aktywność rośnie lub spada.
• Godziny sesji są podane w strefie czasowej giełdy.

Wewnątrzdniowe poziomy pivot rysowane dla kilku okresów naraz, na przykład 60, 240 i 480 minut.

Dla każdego wybranego okresu maksimum, minimum i zamknięcie poprzedniego okresu dają pivot z liniami wsparcia i oporu.

• Poziomy kilku okresów nakładające się na siebie oznaczają silniejsze strefy.
• Obserwuje się reakcje ceny wokół nich.
• Poziomy są stałe po zamknięciu każdego okresu.

Poziomy pivot z przeszłości, których cena jeszcze nie dotknęła.

Obliczane są punkty pivot z poprzednich dni, a te, do których cena jeszcze nie dotarła, pozostają na wykresie.

• Niedotknięte poziomy traktuje się jako strefy, do których cena może zmierzać.
• Poziom znika z listy po dotknięciu, chyba że jest pokazany.
• Więcej dni wstecz oznacza więcej poziomów.

Oznacza na wykresie miejsca, w których przecięcie średnich kroczących i odczyt stochastyczny się zgadzają, jako możliwe odwrócenie.

Łączy szybką i wolną średnią kroczącą z oscylatorem stochastycznym i zaznacza świece, na których oba wskaźniki są zgodne.

• Oznaczenia są wskazówką, by przyjrzeć się wykresowi, a nie regułą wejścia.
• Działa najlepiej z potwierdzeniem na podstawie ruchu ceny.
• Ustawienia zmieniają częstotliwość pojawiania się oznaczeń.

Prognozowane poziomy pivot na kolejne 4 godziny, dzień, tydzień i miesiąc, pokazywane z wyprzedzeniem.

Pivot bieżącego okresu jest prognozowany z jego aktualnego maksimum, minimum i zamknięcia, dzięki czemu poziomy następnego okresu widać jeszcze przed jego rozpoczęciem.

• Poziomy traktuje się jako strefy, w których cena może się zatrzymać.
• Przesuwają się wraz ze zmianą bieżącego okresu.
• Każdą prognozę można włączyć lub wyłączyć.

Linia między 0 a 100, pokazująca, jak silne są ostatnie wzrosty w porównaniu z ostatnimi spadkami.

Dzieli średni wzrost przez średni spadek w danym okresie i przelicza wynik na skalę od 0 do 100.

• Powyżej 70 odczytywane jako wykupienie, poniżej 30 jako wyprzedanie.
• W silnym trendzie może długo utrzymywać się na skrajnym poziomie.
• Rozbieżność między ceną a RSI odczytywana jest jako osłabienie ruchu.

Wprowadzony w jego książce New Concepts in Technical Trading Systems (1978).

J. Welles Wilder Jr., 1978

Dwie linie i histogram pokazujące różnicę między szybką a wolną średnią oraz jak ona się zmienia.

Linia MACD to szybka EMA minus wolna EMA. Linia sygnału to EMA z linii MACD, a histogram to różnica między nimi.

• MACD powyżej linii sygnału sprzyja kupującym, poniżej – sprzedającym.
• Przecięcie linii zerowej pokazuje, że dwie średnie zamieniają się miejscami.
• Kurczący się histogram oznacza słabnący momentum.

Opracowany przez Geralda Appela pod koniec lat 70. Histogram dodał później Thomas Aspray w 1986 roku.

Gerald Appel, koniec lat 70.

Pokazuje, gdzie zamknięcie znajduje się w zakresie od ostatniego maksimum do minimum, w skali od 0 do 100, z wygładzoną linią sygnału.

%K to położenie zamknięcia w zakresie ostatnich N świec. %D to średnia krocząca z %K.

• Powyżej 80 odczytywane jest jako wykupienie, poniżej 20 jako wyprzedanie.
• Przecięcie %K z %D to typowy sygnał.
• W trendach może długo utrzymywać się na skrajnych wartościach.

Opracowany przez George'a Lane'a pod koniec lat 50. XX wieku.

George Lane, koniec lat 50.

Formuła stochastyczna zastosowana do RSI zamiast ceny, dzięki czemu porusza się szybciej i mocniej waha się między skrajnymi poziomami.

Określa, gdzie RSI znajduje się w swoim ostatnim zakresie, i wygładza wynik w linie K i D.

• Częściej osiąga skrajne poziomy niż RSI.
• Przecięcie K z D jest używane jako sygnał czasowy.
• Jest czuły, dlatego przydatne jest potwierdzenie ceną.

Przedstawione w książce The New Technical Trader (1994).

Tushar Chande i Stanley Kroll, 1994

Pokazuje, jak daleko typowa cena jest od jej średniej, w jednostkach średniego odchylenia.

Typowa cena to średnia z high, low i close. CCI to jej różnica względem średniej kroczącej podzielona przez średnie odchylenie, ze stałą skalującą.

• Odczyty powyżej 100 lub poniżej -100 uznawane są za silne lub nadmiernie rozciągnięte ruchy.
• Przecięcie zera oznacza zmianę kierunku.
• Nie jest ograniczony do zakresu, więc wartości mogą sięgać bardzo daleko.

Wprowadzony przez Donalda Lamberta w magazynie Commodities w 1980 roku.

Donald Lambert, 1980

Linia od 0 w dół do -100, pokazująca, jak blisko ceny zamknięcia jest ostatniego maksimum.

Porównuje ostatnie zamknięcie z najwyższym maksimum okresu, w odniesieniu do całego zakresu od maksimum do minimum.

• Wartości bliskie 0 oznaczają bliskość ostatniego maksimum, bliskie -100 oznaczają bliskość ostatniego minimum.
• Powyżej -20 odczytuje się jako wykupienie, poniżej -80 jako wyprzedanie.
• Jak inne oscylatory ograniczone, w trendzie może utrzymywać się na skrajnej wartości.

Histogram różnicy między szybką a wolną średnią średnich cen (środków świec).

Jest to 5-świecowa średnia prosta średnich cen minus 34-świecowa. Świece są kolorowane zależnie od tego, czy wartość wzrosła, czy spadła.

• Wartość powyżej zera oznacza, że krótkoterminowy momentum jest wyższe niż długoterminowe.
• Zmiany kolorów pokazują przyspieszanie lub spowalnianie momentum.
• Przecięcie zera oznacza zmianę równowagi.

Zmiana ceny w ciągu ostatnich N świec.

Bieżące zamknięcie minus zamknięcie sprzed N świec.

• Wartość powyżej zera: cena jest wyższa niż N świec temu.
• Rosnące wartości pokazują narastanie momentum.
• Przecięcia zera oznaczają zmianę kierunku w danym okresie.

Procentowa zmiana ceny w ciągu ostatnich N świec.

Bieżące zamknięcie podzielone przez zamknięcie sprzed N świec, minus 1, pokazane w procentach.

• Wartość powyżej zera: cena wzrosła w danym okresie.
• Skrajne wartości traktuje się jako przeciągnięte ruchy.
• Dywergencja względem ceny pokazuje słabnące momentum.

Procentowa stopa zmiany średniej ceny wygładzonej trzykrotnie. Filtruje małe ruchy i pokazuje bazowe momentum.

EMA jest liczona trzykrotnie z rzędu i wykreślana jest jednoświecowa procentowa zmiana wyniku.

• Wartości powyżej zera oznaczają rosnące momentum, poniżej zera – spadkowe.
• Przecięcia zera są typowymi sygnałami.
• Gładka linia z niewielką liczbą fałszywych zwrotów, kosztem opóźnienia.

Opracowany przez Jacka Hutsona, założycielskiego redaktora magazynu Technical Analysis of Stocks and Commodities, w latach 80. XX wieku.

Jack Hutson, lata 80.

Oscylator stochastyczny z trzecią linią, J, która reaguje szybciej niż K i D i wykracza poza 0 i 100.

K i D to wygładzone linie stochastyczne. J jest obliczana z nich jako 3K minus 2D, więc wzmacnia ich ruchy.

• Przecięcie K z D to typowy sygnał.
• Wyjście J poza zakres 0–100 oznacza rozciągnięty ruch.
• Szybki i zaszumiony, dlatego najlepiej używać go razem z oceną trendu.

Odległość ceny od średniej kroczącej w procentach.

Zamknięcie minus średnia, podzielone przez średnią. Można pokazać kilka długości jednocześnie.

• Znacznie powyżej zera oznacza, że cena jest rozciągnięta ponad średnią.
• Znacznie poniżej zera oznacza rozciągnięcie poniżej niej.
• Zazwyczaj obserwowane pod kątem powrotu w kierunku średniej.

Dwie linie porównujące presję kupna i sprzedaży: AR analizuje zakres świecy, BR luki między świecami.

AR sumuje, o ile każdy szczyt jest wyżej niż otwarcie, do sumy, o ile każde otwarcie jest wyżej niż minimum. BR robi to samo względem poprzedniego zamknięcia.

• Wartości bliskie 100 oznaczają równowagę.
• Wartości znacznie powyżej lub poniżej 100 pokazują silną presję w jednym kierunku.
• Obie linie są porównywane ze sobą.

Linia porównująca presję kupujących i sprzedających na świecach względem ich środka, z liniami średnich ruchomych.

Sumuje siłę powyżej poprzedniego środka i słabość poniżej niego w danym okresie.

• Wysoka wartość pokazuje, że kontrolę mają kupujący.
• Linie średnich ruchomych działają jako sygnały.
• Wskaźnik mniej popularny, więc sprawdź go na własnym rynku.

Procent ostatnich N świec, które zamknęły się wyżej niż poprzednia.

Zlicza świece wzrostowe w oknie i dzieli przez długość okna.

• 50 to równowaga, wysokie wartości oznaczają wiele świec wzrostowych.
• Skrajne odczyty pokazują jednostronny rynek.
• Liczy słupki, a nie ich wielkość.

Pokazuje, kto kontroluje świecę, kupujący czy sprzedający, porównując ruch od otwarcia do zamknięcia z zakresem świecy.

Dla każdej świecy dzieli zamknięcie minus otwarcie przez najwyższy minus najniższy punkt.

• Powyżej zera: świeca należy do kupujących. Poniżej zera: do sprzedających.
• Rosnąca linia pokazuje, że kupujący przejmują kontrolę.
• Jest nerwowy z świecy na świecę, dlatego patrz na jego trend.

Przedstawiony przez Igora Livshina w magazynie Technical Analysis of Stocks and Commodities, sierpień 2001.

Igor Livshin, 2001

Dwa słupki pokazujące, jak daleko szczyty i dołki są powyżej i poniżej EMA, czyli obraz siły kupujących i sprzedających.

Bull power to najwyższy punkt świecy minus EMA, bear power to jej najniższy punkt minus ta sama EMA.

• Bull power powyżej zera pokazuje, że kupujący pchają cenę powyżej średniej.
• Bear power poniżej zera pokazuje, że sprzedający pchają cenę poniżej niej.
• Często odczytywany razem z nachyleniem EMA.

Znany jako Elder-ray, opisany przez Alexandra Eldera w jego książce Trading for a Living (1993).

Alexander Elder, 1993

Oscylator w zakresie od -100 do 100, porównujący sumę ostatnich wzrostów z sumą ostatnich spadków.

To suma wzrostów minus suma spadków, podzielona przez ich sumę całkowitą, w danym okresie.

• Powyżej 50 oznacza wykupienie, poniżej -50 wyprzedanie.
• Przecięcia zera pokazują zmianę strony rynku.
• Bardziej czuły niż RSI, o szerszym zakresie.

Opisany przez Tushara Chande w książce The New Technical Trader (1994).

Tushar Chande, 1994

Połączenie trzech miar: krótkiego RSI, długości bieżącej serii wzrostów lub spadków oraz rangi procentowej ostatniej zmiany.

Trzy wartości są uśredniane w jedną linię od 0 do 100.

• Niskie wartości są odczytywane jako wyprzedanie, wysokie jako wykupienie.
• Szybki i przeznaczony do krótkoterminowych ruchów.
• Najlepiej działa z filtrem trendu.

Długoterminowa linia momentum oparta na sumie dwóch stóp zmian, wygładzona.

Dodaje stopy zmian z okresów 14 i 11 i wygładza sumę średnią ważoną.

• Zwrot w górę spod zera to klasyczny sygnał kupna.
• Zaprojektowany do długoterminowych dołków na wykresach miesięcznych.
• Mniej znaczący na krótkich interwałach.

Opublikowany przez Edwina Coppocka w magazynie Barron's w październiku 1962.

Edwin Coppock, 1962

Usuwa długoterminowy trend z ceny, dzięki czemu krótsze cykle są lepiej widoczne.

Cena jest porównywana ze średnią kroczącą z okresu sprzed około połowy długości, co eliminuje trend.

• Szczyty i dołki pokazują długość cykli.
• Powyżej zera: cena jest powyżej swojej przesuniętej średniej.
• Nie służy do generowania sygnałów dotyczących bieżącego trendu.

Przekształca ceny tak, aby ich rozkład wyglądał bardziej równomiernie, co wyostrza punkty zwrotne.

Cena zamieniana jest na wartość od -1 do 1 w obrębie jej ostatniego zakresu, a transformacja matematyczna rozciąga skrajne wartości.

• Przecięcie linii i jej opóźnionej o jedną świecę wersji wskazuje możliwy zwrot.
• Wartości skrajne pokazują rozciągnięty ruch.
• Czuły, więc często zmienia kierunek.

Przedstawiony przez Johna Ehlersa w magazynie Technical Analysis of Stocks and Commodities, listopad 2002.

John Ehlers, 2002

Linia momentum, która sumuje stopy zmian z czterech różnych okresów, dzięki czemu widać jednocześnie krótkie i długie wahania.

Cztery wygładzone stopy zmian są ważone i sumowane, z linią sygnałową na wierzchu.

• Powyżej zera: momentum jest dodatnie.
• Typowym sygnałem jest przecięcie linii sygnałowej.
• Wolniejszy, spokojniejszy odczyt momentum.

Wprowadzony przez Martina Pringa w magazynie Technical Analysis of Stocks and Commodities, 1992.

Martin Pring, 1992

MACD pokazany jako procent wolnej średniej, co umożliwia porównywanie rynków i okresów.

Szybka EMA minus wolna EMA, podzielona przez wolną EMA, z linią sygnału i histogramem.

• Powyżej zera: szybka średnia jest powyżej wolnej.
• Typowym sygnałem jest przecięcie linii sygnału.
• Skala procentowa pozwala porównywać ją między kryptowalutami.

Porównuje, gdzie słupki zamykają się względem miejsca, w którym się otworzyły, zakładając, że w trendzie wzrostowym zamykają się wyżej niż otwierają.

Różnica zamknięcia i otwarcia jest wygładzana i dzielona przez wygładzony zakres, z linią sygnału.

• Typowym sygnałem jest przecięcie linii sygnału przez tę linię.
• Powyżej zera: zamknięcia zwykle są wyższe niż otwarcia.
• Gładki, z pewnym opóźnieniem.

Opisany przez Johna Ehlersa w magazynie Technical Analysis of Stocks and Commodities, styczeń 2002.

John Ehlers, 2002

Wygładzona linia momentum z linią sygnału, zbudowana tak, by pokazywać kierunek trendu przy niewielkim szumie.

Zmiana ceny jest dwukrotnie wygładzana długimi i krótkimi średnimi, skalowana tym samym wygładzeniem jej wartości bezwzględnej, i dodawana jest linia sygnału.

• Typowym wyzwalaczem jest przecięcie linii sygnału.
• Powyżej zera: dodatnie momentum.
• Mały szum, z pewnym opóźnieniem.

Opisany przez Williama Blau w książce Momentum, Direction, and Divergence (1995).

William Blau, 1995

Wygładzona linia momentum, która pokazuje zarówno kierunek trendu, jak i to, jak bardzo rozciągnięty jest ruch.

Zmiana ceny jest dwukrotnie wygładzana i dzielona przez to samo podwójne wygładzenie jej wartości bezwzględnej.

• Powyżej zera: momentum wzrostowe.
• Typowym sygnałem jest przecięcie linii sygnałowej.
• Ekstremalne wartości pokazują rozciągnięte ruchy.

Opisany przez Williama Blau w książce Momentum, Direction, and Divergence (1995).

William Blau, 1995

Oscylator, który łączy trzy okresy czasu, dzięki czemu nie jest związany z jednym okresem.

Porównuje presję kupujących z prawdziwym zakresem zmienności w ciągu 7, 14 i 28 świec i łączy je z wagami.

• Powyżej 70 odczytywane jako wykupienie, poniżej 30 jako wyprzedanie.
• Klasycznym sygnałem jest dywergencja względem ceny.
• Łączenie okresów zmniejsza liczbę fałszywych sygnałów.

Opracowany przez Larry'ego Williamsa w 1976 roku.

Larry Williams, 1976

Wskaźnik SMI Ergodic przedstawiony jako histogram: różnica między linią a jej sygnałem.

To linia SMI Ergodic minus jej linia sygnałowa.

• Powyżej zera: linia znajduje się nad sygnałem.
• Przecięcia zera są typowymi sygnałami.
• Pokazuje, czy momentum przyspiesza, czy słabnie.

Oparty na wskaźnikach ergodycznych Williama Blau, opisanych w książce Momentum, Direction, and Divergence (1995).

William Blau, 1995

Dwie linie Commodity Channel Index o różnej szybkości, szybka i wolniejsza, pokazane w jednym panelu.

Krótki i 14-okresowy CCI są rysowane razem i kolorowane według znaku.

• Wolniejsza linia wskazuje trend, szybka – moment wejścia.
• Przecięcie zera zmienia kolor.
• Wartości poza 100 oznaczają rozciągnięte ruchy.

Porównuje kolejność cen z kolejnością w czasie w danym okresie, w skali od -100 do 100.

Szereguje kursy zamknięcia w okresie i mierzy, jak blisko ta kolejność odpowiada kolejności czasowej.

• Blisko 100: cena stabilnie rośnie.
• Blisko -100: cena stabilnie spada.
• Przecięcia ekstremów pokazują zwroty.

Trzy linie korelacji rang o krótkiej, średniej i długiej długości, narysowane razem jako wstęga.

RCI jest obliczany dla trzech okresów i wyświetlany w jednym panelu.

• Linie poruszające się razem pokazują wyraźny trend.
• Krótka linia, która zawraca przed pozostałymi, sugeruje możliwe odwrócenie.
• Splątane linie pokazują konsolidację.

Koloruje świece według kąta trendu, dzięki czemu od razu widać, czy rynek jest płaski, czy w ruchu.

Mierzy nachylenie EMA i przypisuje kolor każdemu poziomowi siły nachylenia.

• Odcienie zieleni: wzrostowy trend o rosnącej sile.
• Odcienie czerwieni: trend spadkowy.
• Żółty i pomarańczowy: płaski rynek.

Stochastyk, który mierzy położenie kursu zamknięcia względem środka zakresu, a nie względem jego krańców.

Bierze odległość kursu zamknięcia od środka zakresu, wygładza ją dwukrotnie i skaluje połową wygładzonego zakresu.

• Powyżej 40 odczytywane jako wykupienie, poniżej -40 jako wyprzedanie.
• Typowym sygnałem jest przecięcie linii sygnałowej.
• Gładszy niż standardowy stochastyk.

Wprowadzony przez Williama Blau w magazynie Technical Analysis of Stocks and Commodities, styczeń 1993.

William Blau, 1993

Wygładzona stopa zmian, która pokazuje momentum z linią sygnału.

Jednookresowa stopa zmian jest dwukrotnie wygładzana, z dwiema różnymi długościami, i dodawana jest linia sygnału.

• Powyżej zera: dodatnie momentum.
• Typowym sygnałem jest przecięcie linii sygnałowej.
• Wartości skrajne pokazują nadmiernie rozciągnięte ruchy.

Pokazuje, jak silny jest trend ceny, na podstawie korelacji ceny z czasem.

Mierzy, jak blisko cena podąża za linią prostą w danym okresie.

• Wartość bliska 1 oznacza płynny wzrost, bliska -1 płynny spadek.
• Wartość bliska zeru oznacza brak trendu.
• Przydatny do odróżnienia trendu od konsolidacji.

Długoterminowa linia momentum, która sumuje stopy zmian w wielu okresach, by znaleźć główne cykle rynku.

Kilka wygładzonych stóp zmian jest ważonych i sumowanych.

• Przeznaczony do wykresów długoterminowych.
• Zwraca w górę i w dół wraz z głównymi cyklami.
• Wymaga dużej ilości historii, aby działać.

Stosunek wzrostowych świec do spadkowych w ostatnich N świecach.

Liczy świece wzrostowe i spadkowe w oknie, a następnie dzieli jedne przez drugie.

• Powyżej 1: więcej świec wzrostowych niż spadkowych.
• Poniżej 1: więcej świec spadkowych.
• Liczy tylko świece, nie ich wielkość.

RSI z oznaczeniami na wykresie tam, gdzie rozjeżdża się z ceną: dywergencja.

Szuka miejsc, w których cena wyznaczyła nowe ekstremum, a RSI nie, i oznacza je.

• Dywergencja jest odczytywana jako osłabienie ruchu.
• To ostrzeżenie, a nie sygnał wejścia.
• Dywergencje mogą utrzymywać się długo w silnym trendzie.

Linia mierząca, o ile cena zazwyczaj porusza się w jednej świecy, łącznie z lukami. Nie mówi nic o kierunku.

True range to największa z trzech wartości: maksimum minus minimum, wartość bezwzględna różnicy między maksimum a poprzednim zamknięciem oraz wartość bezwzględna różnicy między minimum a poprzednim zamknięciem. ATR jest jego wygładzoną średnią.

• Wysoka wartość oznacza zmienny rynek, niska – spokojny.
• Często używany do ustalania odległości stop-loss i wielkości pozycji.
• Rośnie przy gwałtownych ruchach, a spada w spokojnych okresach.

Wprowadzony w jego książce New Concepts in Technical Trading Systems (1978).

J. Welles Wilder Jr., 1978

Średnia krocząca z pasmem powyżej i poniżej. Pasma rozszerzają się, gdy rynek jest zmienny, i zwężają, gdy jest spokojny.

Linia środkowa to prosta średnia. Pasma znajdują się o ustaloną liczbę odchyleń standardowych powyżej i poniżej niej.

• Większość ruchów ceny mieści się w pasmach.
• Ściśnięcie, czyli pasma blisko siebie, odczytuje się jako spokojny rynek, po którym może nastąpić większy ruch.
• Dotknięcie pasma samo w sobie nie jest sygnałem, w trendach cena może po nim iść dalej.

Opracowany przez Johna Bollingera w latach 80.

John Bollinger, lata 80.

Średnia z kanałem wokół niej, którego szerokość zależy od Average True Range.

Średnia krocząca wyznacza linię środkową, a pasma to wielokrotność Average True Range powyżej i poniżej niej.

• Cena poza kanałem pokazuje silny ruch.
• Kanał, który pozostaje gładki, jest odczytywany jako stabilny trend.
• W porównaniu z Wstęgami Bollingera reaguje wolniej na skoki.

Wprowadzony przez Chestera Keltnera w jego książce How to Make Money in Commodities (1960). Wersja ze Średnim Prawdziwym Zakresem pojawiła się później.

Chester Keltner, 1960

Kanał utworzony z najwyższego szczytu i najniższego dołka z ostatnich N świec, z linią środkową pomiędzy nimi.

Górna linia to najwyższy szczyt z okresu, a dolna to najniższy dołek. Linia środkowa jest ich średnią.

• Zamknięcie powyżej górnej linii oznacza wybicie w górę.
• Zamknięcie poniżej dolnej linii oznacza wybicie w dół.
• Wąski kanał oznacza spokojny rynek.

Dwie linie w stałej procentowej odległości powyżej i poniżej średniej ruchomej.

Linia środkowa to średnia ruchoma, a wstęgi są przesunięte w górę i w dół o ustalony procent.

• Cena blisko górnej linii jest rozciągnięta w górę, blisko dolnej w dół.
• W przeciwieństwie do wstęg Bollingera, szerokość nie zależy od zmienności.
• Wybierz procent pasujący do tego, jak porusza się dana moneta.

Linia od 0 do 100, która pokazuje, czy rynek jest chaotyczny, czy trendowy.

Porównuje sumę prawdziwych zakresów z całego okresu z pełnym zakresem od najwyższego do najniższego poziomu w tym okresie, w skali logarytmicznej.

• Wysokie wartości, powyżej około 61, są odczytywane jako chaotyczny, boczny rynek.
• Niskie wartości, poniżej około 38, są odczytywane jako trend.
• Nie wskazuje kierunku.

Linia obserwująca poszerzanie się zakresu świec, aby wykryć możliwe zwroty.

Sumuje stosunek wygładzonego zakresu świecy do dwukrotnie wygładzonego w określonej liczbie świec.

• Wzrost powyżej wysokiego poziomu i powrót w dół nazywany jest wybrzuszeniem odwrócenia.
• Nie wskazuje kierunku.
• Używany jako ostrzeżenie o zmianie.

Wprowadzony przez Donalda Dorseya w magazynie Technical Analysis of Stocks and Commodities, czerwiec 1992.

Donald Dorsey, 1992

Podobny do RSI, ale oparty na odchyleniu standardowym ceny zamiast zmiany ceny, więc mierzy kierunek zmienności.

Odchylenie standardowe z ostatnich świec jest osobno wygładzane dla świec wzrostowych i spadkowych, a następnie zestawiane ze sobą w skali od 0 do 100.

• Powyżej 50: zmienność rośnie przy wzrostach.
• Poniżej 50: zmienność rośnie przy spadkach.
• Często używany jako filtr razem ze wskaźnikiem trendu.

Wprowadzony przez Donalda Dorseya w magazynie Technical Analysis of Stocks and Commodities w 1993 roku.

Donald Dorsey, 1993

Pokazuje położenie ceny względem Wstęg Bollingera: 1 przy górnej wstędze, 0 przy dolnej.

Jest to zamknięcie minus dolna wstęga, podzielone przez szerokość wstęg.

• Powyżej 1: cena jest powyżej górnej wstęgi.
• Poniżej 0: cena jest poniżej dolnej wstęgi.
• 0,5 to linia środkowa.

Opisany przez Johna Bollingera w jego książce Bollinger on Bollinger Bands (2001).

John Bollinger, 2001

Szerokość Wstęg Bollingera jako procent ich linii środkowej, bezpośredni odczyt zmienności.

Górna wstęga minus dolna wstęga, podzielone przez linię środkową. Dodawane są linie dla najwyższej i najniższej wartości z danego okresu.

• Niskie wartości pokazują ściśnięcie, spokojny rynek.
• Wysokie wartości pokazują rozszerzony, zmienny rynek.
• Linie skrajne pomagają ocenić, co jest wysokie, a co niskie dla tego rynku.

Opisany przez Johna Bollingera w jego książce Bollinger on Bollinger Bands (2001).

John Bollinger, 2001

Pokazuje, o ile przesuwała się cena, jako roczny procent.

Jest to odchylenie standardowe logarytmicznych stóp zwrotu z danego okresu, przeskalowane do roku.

• Wysokie wartości oznaczają zmienny rynek.
• Niskie wartości oznaczają spokojny rynek.
• Zmienność zwykle wraca do swojej średniej po skrajnych wartościach.

Średni dzienny zakres od najwyższego do najniższego kursu z ostatnich N dni.

Dla każdego dnia liczona jest różnica między maksimum a minimum, a na wykresie rysowana jest średnia z ostatnich dni.

• Pokazuje, jak daleko rynek zwykle porusza się w ciągu dnia.
• Przydatny do oceny, czy ruch jest duży, czy mały.
• To zakres, a nie kierunek.

Histogram porównujący krótkie i długie Wstęgi Bollingera, pokazujący trend i jego siłę.

Mierzy, jak daleko krawędzie krótkiej wstęgi są od krawędzi długiej wstęgi, w stosunku do linii środkowej.

• Powyżej zera: trend wzrostowy, poniżej zera: trend spadkowy.
• Wyższe słupki oznaczają silniejszy trend.
• Kurczące się słupki oznaczają wygasanie trendu.

Mierzy ryzyko spadku: jak głęboko i jak długo cena znajduje się poniżej swojego ostatniego szczytu.

Jest to pierwiastek kwadratowy ze średniego kwadratu procentowego spadku od najwyższego zamknięcia w okresie.

• Wysoka wartość pokazuje głębokie lub długie spadki od ostatnich szczytów.
• Niska wartość pokazuje, że cena utrzymuje się blisko swoich szczytów.
• Uwzględnia tylko spadki, nie wzrosty.

Opracowany przez Petera Martina i Byrona McCanna pod koniec lat 80. XX wieku.

Peter Martin i Byron McCann, koniec lat 80.

Koloruje słupki cen w zależności od tego, gdzie zamykają się względem Wstęg Bollingera.

Słupki są kolorowane, gdy zamknięcie jest powyżej górnej wstęgi lub poniżej dolnej.

• Pokazuje świecę po świecy, kiedy cena znajduje się poza wstęgami.
• Zapisuje dodatkowy panel %b.
• Każdy kolor pokazuje, która wstęga została przebita.

Słupki pod wykresem pokazujące, ile zostało obrócone w każdym słupku.

Każdy słupek w panelu wolumenu to wartość obrotu danej świecy, zabarwiona zgodnie z jej kierunkiem.

• Rosnący wolumen podczas ruchu pokazuje, że stoi za nim zaangażowanie.
• Ruch przy niskim wolumenie jest traktowany jako mniej wiarygodny.
• Gwałtowne skoki często pojawiają się przy zwrotach lub przy newsach.

Średnia cena dnia ważona wolumenem, narysowana na wykresie. Pokazuje średnią cenę ważoną wolumenem dla wybranego okresu.

Suma iloczynów ceny i wolumenu podzielona przez sumę wolumenu, resetowana na początku każdego okresu.

• Cena powyżej VWAP jest powyżej średniej ważonej wolumenem z danego okresu.
• Cena poniżej VWAP jest poniżej tej średniej.
• Często używany jako uczciwa cena oraz jako wsparcie lub opór.

Średnia krocząca, która nadaje większą wagę słupkom o większym wolumenie.

Każde zamknięcie mnożone jest przez wolumen swojego słupka, iloczyny sumowane są w okresie i dzielone przez łączny wolumen.

• Leży bliżej ceny tam, gdzie wolumen był wysoki.
• Rozbieżność względem prostej średniej pokazuje, że wolumen skupia się po jednej stronie.
• Czytaj jak każdą średnią: nachylenie oraz położenie ceny względem niej.

Bieżąca suma wolumenu, która dodaje wolumen słupka przy zamknięciu wzrostowym i odejmuje go przy zamknięciu spadkowym.

OBV rośnie o wolumen słupka, jeśli zamknięcie jest wyższe od poprzedniego, i spada o niego, jeśli jest niższe.

• Rosnący OBV przy rosnącej cenie potwierdza ruch.
• Rozbieżność między OBV a ceną jest sygnałem ostrzegawczym.
• Poziom nie ma znaczenia, liczy się kierunek i kształt.

Wprowadzony przez Josepha Granville'a w jego książce Granville's New Key to Stock Market Profits (1963).

Joseph Granville, 1963

Narastająca suma wolumenu ważona procentową zmianą ceny.

Każdy słupek dodaje swój wolumen pomnożony przez procentową zmianę zamknięcia względem poprzedniego słupka.

• Rosnący PVT pokazuje wolumen za ruchami w górę.
• Podobnie jak w OBV, liczy się kierunek i dywergencje, a nie poziom.
• Duże ruchy liczą się bardziej niż małe.

Pokazuje, jak łatwo porusza się cena, porównując przesunięcie środka słupka z wolumenem potrzebnym do tego ruchu.

Zmiana środka jest dzielona przez stosunek wolumenu do zakresu słupka, a następnie uśredniana.

• Powyżej zera: cena rośnie przy niewielkim wolumenie.
• Poniżej zera: cena łatwo spada.
• Blisko zera: do poruszenia ceny potrzeba dużego wolumenu.

Porównuje wolumen świec wzrostowych z wolumenem świec spadkowych w danym okresie.

Suma wolumenu na świecach rosnących w stosunku do sumy wolumenu na świecach spadkowych.

• Wysokie wartości pokazują wolumen po stronie kupujących.
• Niskie wartości pokazują wolumen po stronie sprzedających.
• Ekstrema odczytywane są jako wychylenie.

Linia średniej ceny każdej świecy.

Obrót świecy podzielony przez jej wolumen.

• Pokazuje cenę, po której świeca średnio się handlowała.
• W porównaniu z zamknięciem pokazuje, gdzie świeca się zakończyła.
• Działa jako linia odniesienia na małych interwałach.

Oscylator podobny do RSI, który uwzględnia wolumen, więc pokazuje presję kupujących i sprzedających w ujęciu pieniężnym.

Typowa cena pomnożona przez wolumen jest dzielona na przepływy w górę i w dół, a ich stosunek jest przeskalowany do zakresu 0-100.

• Powyżej 80 odczytywane jest jako wykupienie, poniżej 20 jako wyprzedanie.
• Dywergencja względem ceny jest sygnałem ostrzegawczym.
• Wolumen sprawia, że reaguje na zaangażowanie uczestników rynku.

Pokazuje, czy w danym okresie wolumen napływał po stronie kupujących, czy sprzedających.

Sumuje wolumen przepływu pieniędzy każdej świecy, dodatni, jeśli zamknięcie jest w górnej części zakresu świecy, i dzieli go przez całkowity wolumen.

• Powyżej zera: presja kupujących. Poniżej zera: presja sprzedających.
• Wartości daleko od zera pokazują silną presję.
• Przecięcie zera oznacza zmianę równowagi.

Różnica między szybką a wolną średnią linii Akumulacji/Dystrybucji.

EMA 3-okresowa linii A/D minus EMA 10-okresowa tej linii.

• Powyżej zera: akumulacja przyspiesza.
• Poniżej zera: dystrybucja przyspiesza.
• Dywergencja względem ceny jest sygnałem ostrzegawczym.

Narastająca suma wolumenu ważona położeniem zamknięcia każdej świecy w jej zakresie.

Każda świeca dodaje swój wolumen pomnożony przez to, jak blisko zamknięcie jest maksimum (do 1) lub minimum (do -1).

• Rosnąca linia pokazuje akumulację.
• Spadająca linia pokazuje dystrybucję.
• Dywergencja względem ceny jest sygnałem ostrzegawczym.

Mierzy siłę ruchu, łącząc zmianę ceny z wolumenem świecy.

Zmiana zamknięcia pomnożona przez wolumen, wygładzona EMA.

• Powyżej zera: kupujący napędzają ruch.
• Poniżej zera: przewagę mają sprzedający.
• Silny odczyt przy dużym wolumenie pokazuje ruch z przekonaniem.

Wprowadzony przez Alexandra Eldera w jego książce Trading for a Living (1993).

Alexander Elder, 1993

Porównuje napływ wolumenu na rynek z długoterminową i krótkoterminową średnią, pokazując presję stojącą za trendem.

Siła wolumenu jest obliczana na podstawie zakresu i trendu świecy, a różnica między szybką i wolną EMA tej wartości jest rysowana wraz z linią sygnału.

• Typowym sygnałem jest przecięcie linii sygnałowej.
• Powyżej zera: presja kupujących.
• Dywergencja względem ceny jest sygnałem ostrzegawczym.

MACD dla wolumenu: różnica między szybką i wolną średnią wolumenu, w procentach.

Szybka EMA wolumenu minus wolna EMA wolumenu, podzielona przez wolną, z linią sygnału i histogramem.

• Powyżej zera: wolumen jest powyżej swojej długiej średniej.
• Rosnące wartości pokazują rosnącą aktywność.
• Pokazuje udział w obrocie, a nie kierunek.

Indeks zmieniający się tylko na świecach, w których wolumen spadł w porównaniu z poprzednią.

W dniach o niższym wolumenie indeks zmienia się o procentową zmianę ceny, w pozostałych pozostaje bez zmian.

• Pokazuje, co robi cena, gdy wolumen jest niski.
• Porównywane z jego długą średnią.
• Najczęściej używany na wykresach dziennych.

Indeks zmieniający się tylko na świecach, w których wolumen wzrósł w porównaniu z poprzednią.

Na świecach o wyższym wolumenie indeks zmienia się o procentową zmianę ceny, w pozostałych pozostaje bez zmian.

• Pokazuje, co robi cena, gdy wolumen jest wysoki.
• Porównywane z jego długą średnią.
• Najczęściej używany na wykresach dziennych.

Porównuje wolumen bieżącej świecy z wolumenem o tej samej porze w wcześniejszych okresach.

Wolumen każdej świecy jest dzielony przez średni wolumen w tym samym punkcie wcześniejszych okresów, na przykład o tej samej godzinie w poprzednich dniach.

• Powyżej 1: więcej wolumenu niż zwykle o tej porze.
• Poniżej 1: spokojniej niż zwykle.
• Przydatny do wychwytywania nietypowej aktywności.